„Kalina”

Szanowne Panie, Szanowni Panowie

Z największą radością pragnę zaprosić Państwa na wspólne świętowanie 15-lecia monodramu pt. „KALINA” w reżyserii i wykonaniu cenionej aktorki teatralnej i telewizyjnej, i co ważne – Tarnowianki – Jagody Rall.

To wzruszająca, błyskotliwa opowieść o Divie PRL’u ukazująca wszystkie
kolory tytułowej Kaliny Jędrusik. Kalina uwodzi. Kalina rozśmiesza.
Kalina porusza. Kalina jak żywa zaprosi Państwa do swojego świata,
zaczaruje i otuli swoim głosem.
W spektaklu usłyszą Państwo znane piosenki, które niegdyś przed laty
wykonywała sama Kalina Jędrusik takie jak „Mój pierwszy bal”, „Z kim tak
Ci będzie źle jak ze mną” czy „Ciepła wdówka na zimę”, a także anegdoty
z życia Artystki. Będą Państwo nie tylko oglądać spektakl z pozycji
Widza, ale zostaną Państwo wciągnięci do kalinowego świata, by stać się
częścią tej historii. Kalina przekracza symboliczną czwartą ścianę i
dosłownie wciąga Widza na scenę!

PS. Bez obaw – do tej pory nikt nie ucierpiał!

„Pastisz jest bardzo trudnym aktorskim zabiegiem, bo trzeba pokazać
postać, ale też swój dystans do niej i uwiarygodnić własny stosunek czy
komentarz. Na to mogą sobie pozwolić aktorzy z jakimś bagażem
warsztatowych doświadczeń i życiowych, a jakże! Tymczasem udało się to
dwudziestolatce, Jagodzie Rall, a wybrała sobie bohaterkę, której mogła
się przyglądać tylko na ekranie. Ba, postać w przeszłości bardzo
kontrowersyjnie odbieraną przez Polaków – wspaniałą Kalinę Jędrusik.

Zmierzenie się z Kaliną, jej legendą, seksapilem, urodą i stu
tajemnicami oraz tysiącami plotek, to już rodzaj bohaterstwa w samym
zamierzeniu. Jagodzie udało się nie tylko urodą upodobnić do
wszechstronnie utalentowanej aktorki, ale też znaleźć jej sposób
poruszania, mimikę i nawet próbować naśladować jej głos z
charakterystyczną lekką chrypką, która zwłaszcza w piosenkach brzmiała
porywająco.

Jagoda w tej swojej Kalinie jest oczywiście nie tylko pyszna, urocza,
ale też pobudza apetyt na więcej. Jej bohaterka była uważana za wielką
kokietkę, trudno, żeby świeża Jagódka, jak leśna jagoda nie poszła jej
tropem. Nagrody, które już zdobyła mówią same za siebie.”
– Krzysztof Kucharski (Teatr Jednego Aktora, Słupsk 2011)